Wateringse Veldpost

Wateringse Veld kent een gemêleerde  bevolkingssamenstelling. Ongeveer 70% van de bewoners is van Nederlandse afkomst. De andere 30% is dus van een andere cultuur. Op deze plaats in de Wateringse Veldpost maakt u iedere keer kennis met een van de andere culturen. Dit keer is de beurt aan Lucille van der Kust, van oorsprong Surinaamse. Lucille woont al 7 jaar in het Wateringse Veld en heeft het erg naar haar zin.

Hoe ben je hier terecht gekomen?

In 1986 vertrok mijn toenmalige man, samen met mijn zoon, naar zijn familie in Nederland. Het was eigenlijk de bedoeling dat hij weer terug naar Suriname zou komen maar dat liep anders. Ik wilde graag in Suriname blijven maar omdat mijn man in Nederland bleef ben ik hem achterna gereisd. Nederland was wel heel anders dan ik me had voorgesteld. Op foto’s zag ik Nederland bedekt met sneeuw en ijs. Toen ik in Nederland aankwam, was het wel koud maar er lag geen sneeuw! In het begin heb ik het wel moeilijk gehad maar nu is Nederland echt mijn thuis.
Ik heb veel kansen gekregen in Nederland die heb met beide handen heb aangegrepen. Mijn interesse lag altijd al op het technische vlak en in Suriname had ik daar nooit wat mee kunnen doen. Techniek is niets voor meisjes.
Van oorsprong ben ik docente (Geschiedenis en Engels) en dat doe ik nog steeds op freelancerbasis. Mijn dagelijkse werk is Leveranciersmanager bij KPN, gespecialiseerd in het mobiele netwerk. Voor dit werk is technische kennis noodzakelijk. Ik werk dan ook in een echte mannenwereld. In Nederland heb ik veel opleidingsmogelijkheden benut. Op dit moment volg ik een masteropleiding. De enige discriminatie die ik hier in Nederland ondervonden heb, heeft niet te maken met mijn donkere huidskleur maar wel met het feit dat ik een vrouw ben in een mannenomgeving. Ik vind de sociale en maatschappelijke druk in Nederland wel behoorlijk hoog.
Nederland is klein maar groot, bekrompen maar vrij. Hier kan je je dromen waarmaken. Een beetje zoals in het liedje ’15 miljoen mensen’.

Wat beschouw je als het mooiste plekje in je thuisland?

De mooiste zonsondergang die ik ooit heb gezien is vanaf de Brownsberg, prachtig die kleuren! De binnenlanden van Suriname zijn ook heel mooi. Maar aan Tourtonne 4, de plaats waar ik ben opgegroeid,  bewaar ik de allermooiste herinneringen. Helaas ook mindere, want het is ook de plek waar mijn ouders zijn overleden. Mijn mooiste herinnering aan die plaats is het krijgen van mijn kind. Het mooie aan Suriname is  dat mensen daar elkaar heel erg helpen. Toen mijn zoon werd geboren was mijn moeder helaas al overleden en ik miste haar erg. De overbuurvrouw nam toen haar rol over. Ook een belangrijk verschil is dat in Suriname het leven zich voornamelijk buitenshuis afspeelt terwijl Nederlanders naar binnen gericht zijn.

Sowieso zijn Surinamers easy going, heel relaxed en minder gehaast dan Nederlanders. Dit is niet  altijd prettig en voordelig voor ons imago omdat vaak gedacht wordt dat alle Surinamers niet altijd op tijd zijn. De toeristen ervaren de “easy going style” vaak als klantonvriendelijk. Deze opvattingen staan overigens haaks op mijn opvoeding. Mijn ouders vonden het belangrijk dat we overal op tijd waren en een afspraak buitenshuis mocht alleen als er ook een nuttige kant aan zat.

Is Suriname aan te raden als vakantieland?

Als je het mijn vriend vraagt wel. Hij gaat ieder jaar terug naar Suriname omdat zijn familie daar nog woont. Mijn zoon is niet lang geleden voor het eerst naar Suriname geweest voor een vakantie. Zijn eerste reactie was om daar voorgoed te blijven maar na een paar weken (botsing met de muggen)  is hij daar, toch maar op terug gekomen. Ik ben zelf ben niet meer terug gegaan en heb die behoefte ook (nog) niet. Mijn familie woont hier. Ik zie mezelf als wereldburger. Ik heb bijvoorbeeld ook een aantal jaren in Amerika gewoond.  Ik denk dat het volgende spreekwoord op mijn van toepassing is: “Home is  where the heart is ”. Ik ben ook niet echt een vakantiemens. Het liefst ben ik hier, lekker in mijn huis en tuin. Ik studeer graag en ik mag graag een filmpje of een serie kijken. Als ik al op vakantie ga, dan is dat voor niet langer dan 8 dagen. Daarna wil ik snel weer naar mijn eigen huis. Ooit ben ik 4 weken in Thailand geweest. Ik moet wel zeggen dat de enige vakantie is dat ik geen heimwee had naar Nederland. Het leven daar leek in mijn ogen sterk op het leven in Suriname.
Ik mis Suriname echt niet. Ik zoek niet op internet naar het laatste nieuws en luister ook niet naar Surinaamse radioprogramma’s of zo. Of dat verandert als ik ouder ben, durf ik niet te zeggen.

Waar koop je producten uit je thuisland?

Nou, gewoon, in de supermarkt. De supermarkten zijn tegenwoordig heel goed gesorteerd. Koken is trouwens een hobby van me. Niet per definitie Surinaams, de Hollandse pot is ook lekker. Mijn specialiteit is Indisch. Ik haal ook best veel producten in de toko.
De Surinaamse keuken is moeilijk te omschrijven. Omdat in Suriname zo veel verschillende bevolkingsgroepen wonen, is de keuken een echt rijke, fusion keuken noemen. De invloeden komen uit China, India en Indonesië, Frankrijk, Spanje, Portugal en natuurlijk Nederland aangevuld met heerlijkheden uit de regio.

Heb je een mooie spreuk uit je thuisland?

Ja hoor, die heb ik wel. Efu lagadisa ben de stimofo a no bo koiri na se oso. Vrij vertaald: vergelijkbaar met het Nederlandse spreekwoord ‘het is niet alles goud wat blinkt’ (schijn bedriegt).

En... als laatste: wat is het lekkerste recept uit Suriname?

Ik ken heel veel lekker recepten maar Fiadoe is wel heel erg lekker. Als je dat ook eens wilt proeven dan heb ik hier het recept.