In dit nummer van Wateringse Veldpost wordt o.a. aandacht besteed aan gezondheid. Gezond eten, gezond wonen en gezond leven komen aan bod. Een onderdeel van gezond leven is natuurlijk bewegen en daarom heeft de redactie voor de rubriek “Bijzondere Hobby” gekozen voor een sportieve hobby namelijk zeekanoën of zoals de Nederlandse Kanobond het liever noemt: Varen op groot water.
Cor Knaap woont al 13 jaar in het Wateringse Veld en vertelt de redactie met enthousiasme over zijn hobby.
“Als kind heb ik al in houten kano’s gevaren, maar pas veel later ben ik bij een vereniging gegaan. Ik woonde met mijn gezin in Houtwijk en we zijn een keer gaan kijken bij de kanovereniging achter De Uithof. Mijn zoon is toen lid geworden van deze vereniging. We hebben een kano gekocht en opgeknapt en toen vond ik het zelf zo leuk dat ik ook lid geworden ben. Dat is inmiddels al ruim 26 jaar geleden. Het voordeel van een lidmaatschap is dat je - nadat je eerst 10 instructielessen hebt gehad - een jaar lang allerlei kano’s mag uitproberen om te kijken wat het best bij je past en waar je lekker in zit.
Je begint met een stabiele kano. Het is wankel maar het went. Vervolgens verleg je stapje voor stapje je koers en bouw je het op van kleine slootjes en binnenwateren naar bijvoorbeeld het iets grotere werk als De Kaag, met z’n vreemde golfslag, en de Brasem. Het is oefenen en nog eens oefenen, trainen en nog eens trainen. Steeds meer windkracht, steeds meer golven, je verlegt je grenzen.
En dan maak je kennis met het zeekanoën. Ik kan je wel vertellen, de eerste keer op zee was doodeng. Ook al lijkt het windstil, er is altijd deining. Het is aan te raden om eerst met ervaren mensen mee te gaan om zo het zeevaren in de praktijk mee te maken.
Een zeekano is anders dan een gewone kano. Hij is uitgerust met waterdichte compartimenten. Er zit een kompas in om op koers te blijven en de kano heeft een grijplijn die je kunt pakken als je er uit gevallen bent. Voor de zekerheid kun je de kano ook met een lijn vast maken aan je zwemvest zodat je hem niet kwijtraakt als je er uit valt, net zoals surfers dat hebben aan hun surfplank. Verder is een pomp ook geen overbodige luxe.
Als zeekanoër moet je niet bang zijn en geen ruimtevrees hebben. Het komt namelijk wel eens voor dat je omringd wordt door alleen maar water. Heel imponerend, dat wel. Je zit toch in een kano van maar 56 cm breed en maximaal 5,5 meter lang. Verder mag je nooit alleen het water op, minimaal met z’n tweeën. Ik ga altijd met een groepje van vier personen onder wie mijn broer van 72(!) jaar. Je moet blind op elkaar kunnen vertrouwen, het weerbericht en de getijden goed in de gaten houden en kijken hoeveel tijd er nodig is voor een overtocht. Bij twijfel van één van ons wordt er niet gevaren en zoeken we naar een alternatief. Ook doen we elk jaar reddingsoefeningen op groot water.
In Nederland is maar een kleine groep zeekanoërs actief, zo ongeveer 250 mensen. Tochten maken is het leukst om te doen. Zo ben ik een keer met mijn vrouw van hier naar Friesland gevaren via Leidschendam, Amsterdam en Overijssel. Een leuke tocht ook al zijn het voornamelijk binnenwateren. Overnachten in de jachthavens en koken op een benzinebrander die we altijd bij ons hebben. Geweldig! We hebben er toen 14 dagen over gedaan. Je vaart zo’n 6 uur achter elkaar en gaat ongeveer 5 km per uur.
Mijn favoriete bestemmingen zijn de Waddenzee, de Grevelingen, bij de Brouwersdam en Katwijk waar je mooi via de monding van de Oude Rijn de zee op kan. Ook heeft de kanovereniging een vergunning om op te kunnen stappen bij het zuider havenhoofd in Scheveningen. Je mag namelijk niet overal aan de kust opstappen.
Ik ga al 20 jaar elk jaar naar Denemarken. Daar varen we van eiland naar eiland en kamperen we wild aan de kust. Het is een hele uidaging om tussen de grote zeeschepen door een vaargeul over te steken. De Denen zijn zeer gastvrij, ik heb in al die jaren veel interessante mensen ontmoet en ik weet inmiddels meer van Denemarken dan de Denen zelf.”
Wilt u meer weten over (zee)kanoën? Neem dan eens een kijkje bij De Windhappers, Kanovereniging Den Haag e.o. (achter De Uithof). Op woensdagavond rond 20.00 uur is er altijd wel iemand aanwezig. Zij kunnen u meer vertellen over instructielessen, een eskimorol-cursus, toertochten en nog veel meer. En wist u dat er kano-polo bestaat? De zoon van Cor traint de kanopoloclub.
www.windhappers.nl